Terapia Czaszkowa

Twórcą terapii czaszkowej był amerykański osteopata William Sutherland. W 1932 roku odkrył, że ośrodkowy układ nerwowy i jego struktury podlegają stałym rytmicznym ruchom w pięciu składowych mechanizmach tj ; przemieszczenia w obrębie kości krzyżowej, które maja wpływ na ruch struktur czaszki i odwrotnie, oraz rozszerzanie się i kurczenie półkul mózgowych, co wiąże się z ruchem opon mózgowych i kręgosłupowych. Ma to wpływ na piątą składową czyli na tętnienie płynu mózgowo – rdzeniowego. W trakcie praktyki dr Sutherland dotykając głowę pacjenta i oczywiście swoja do porównania, poczuł pod palcami, że zewnętrzne rozmiary czaszki zmniejszają i zwiększają swoje zewnętrzne rozmiary w regularnych odstępach czasowych, niezgodnych z rytmem oddechu. Ruchy te powiązał z ruchomością w szwach czaszkowych, wzajemne przesunięcia kości czaszkowych, które mogą wpływać na homeostazę organizmu na każdej płaszczyźnie.

Doktor Sutherland nazwał trzeci rytm fizjologiczny oddechem życia, pierwszy to rytm oddechowy, a drugi to rytm bicia serca. Oddech życia jest rytmem tętnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, który jest zgodny z poruszającymi się kośćmi czaszki. Zaburzenie wszystkich rytmów, a zwłaszcza rytmu życia ma ogromny wpływ na pracę układu nerwowego, hormonalnego i systemu odpornościowego.

Przywrócenie właściwej pulsacji, właściwej dla danej osoby przywraca równowagę i odporność organizmu. Pod wpływem szkodliwych czynników, urazów, różnych wypadków w tym samochodowych oraz zabiegów operacyjnych i szybkiego tempa życia bez relaksu, ciało gubi swój rytm i nie daje rady sam powrócić do niego.

Zadaniem terapeuty jest właśnie przypomnienie systemowi swojego 3 rytmu oddechowego życia i udzielenie mu pomocy w wyregulowaniu, ponieważ system posiada pamięć kształtów i zna swoje mechanizmy. Trudniej jest dość po zabiegach operacyjnych, ponieważ szwy , nacięcia, blizny utrudniają ten powrót.

Na co pomaga terapia czaszkowa i komu można pomóc?

Terapia czaszkowa zdecydowanie ma wpływ na poprawę układu krążenia oraz lepsze ukrwienie narządów, co wiąże się również z lepszym odżywianiem organizmu i oczyszczaniem się z toksyn, oraz zabieg ma istotne znaczenie we wspomaganiu układu nerwowego. Terapia zalecana jest w następujących schorzeniach:

  • tradycyjne bóle głowy i migreny,
  • przewlekły stres, nerwica, depresja, traumy, psychozy, ADHD,
  • zaburzeniach osobowości, kłopotach z koncentracją i pamięcią,
  • zaburzenia snu, nadpobudliwość,
  • uzależnienia
  • autyzm,
  • ogólne bóle organizmu w tym kręgosłupa, bóle menstruacyjne, bóle czynnościowe przewodu pokarmowego, bóle stawowe.

Przeciwwskazania do terapii czaszkowej.

  • tętniak mózgu,
  • ostre stany zapalne wymagające interwencji lekarskiej
  • urazy krwotoczne,
  • aktywne fazy schorzeń psychicznych, pacjenci hospitalizowani.